Tussentijds verslag van Juf Goedele, leerkracht die deelneemt aan het uitwisselingsproject DAK-XL. Een participatieve grensdoorbrekende klasuitwisseling tussen haar klas uit Sint-Gillis en een 5e leerjaar uit Bierbeek
Beste Collega's
Met z’n 16 zaten ze op
de trappen voor het huisje van Wies op het DAK bij Studio Globo Brussel. De
vraag was gesteld… Of ze het leuk zouden vinden om een andere klas
leeftijdsgenoten te leren kennen die ver buiten Brussel woonden… Sneller dan
verwacht kwam het verrassende antwoord van één van de mondigste leerlingen van
mijn klas : “NEE !”
Daar zat ik dan. Had
ik de voorbije maanden mooie plannen gemaakt om samen met de juf van de 5de
klas uit ’t Klavertje in Bierbeek onze medewerking te verlenen aan Wonen op het
DAK-XL van Studio Globo … zeiden mijn leerlingen simpelweg NEE! Enigszins
verbouwereerd had ook Wies zich niet aan deze reactie verwacht en vroeg hij hen
naar de reden waarom ze een kennismaking niet zagen zitten. “Omdat er altijd
problemen komen met andere scholen, ze willen alleen maar met ons vechten…”,
zei de mondige jongen toen. Anderen vielen hem bij. Een betere opener voor een
klasproject over realistische beeldvorming en vooroordelen konden we ons niet
dromen !
Wat toen ontstond was
een kort maar hevig groepsgesprek waarin de voor-en tegenstanders elk hun zegje
konden doen, maar uiteindelijk kwam de beslissing al snel om het er toch op te
wagen en contact te zoeken met de andere school. Hoe concreter we de plannen maakten
, hoe nieuwsgieriger de leerlingen werden.
Er kwam een DVD van
Wies aan op school waarin hij voorstelde dat we een klaskoffer zouden maken om
de andere leerlingen iets meer te vertellen over ons. De anderen in Bierbeek
zouden net hetzelfde doen en we maakten er een raadspelletje van : fotocollages
en vriendenboekjes werden geknutseld,
persoonlijke voorwerpen werden meegebracht en nadat we alle spullen van
onze eigen klasgenoten probeerden te raden, deden we alles in een doos en
verstuurden we het samen met een zelf gecomponeerd klaslied naar Bierbeek. En
dan kwam het wachten… Wanneer zou hun koffer bij ons aankomen? Wat zou erin
zitten? Hoe zouden de kinderen zijn? Bewust of onbewust gingen mijn leerlingen
op zoek naar gelijkenissen bij de anderen : Zouden er ook Marokkaanse
originekinderen in de klas zitten, leerlingen die thuis Frans praatten of van
voetbal hielden? Elke dag werd vol spanning uitgekeken naar de aankomst van de
klaskoffer uit Bierbeek… En dan, net voor de kerstvakantie, kwam het postpakket
bij de juf aan. Iedereen graaide een info-fiche uit de doos en ging op zoek
naar een bijhorende foto-collage of een passend voorwerp. Mijn jongens vonden
nieuwe voetballiefhebbers, enkele meisjes waren evenzeer fan van hetzelfde
tieneridool… Ook al hadden we ze nog niet in levende lijve ontmoet, het ijs
leek gebroken ! Toch waren er ook opnieuw vragen want niemand van de andere
klas leek Frans te spreken thuis… zouden ze het Nederlands van mijn Franstalige
leerlingen dan wel begrijpen? Je hoorde onzekerheid in de stemmen van mijn
leerlingen. Eentje verwoordde het zelf heel mooi door te stellen dat wij van
hen Nederlands konden leren, terwijl zij van ons ook wat Franse woorden konden
krijgen in ruil. Dat hadden ze zelf alvast goed opgelost !
Nog tijdens diezelfde
week kwam er opnieuw post van Wies. Hij nodigde ons uit, samen met onze
partners uit Bierbeek, voor een echte feestraad bij hem op het DAK. Niet alleen
zouden we de anderen nu ook echt gaan ontmoeten, we zouden zelfs samen een heus
feestje mogen voorbereiden! Als dit geen leuke manier was om de kerstvakantie
in te zetten… Tijd genoeg om alvast te beginnen dromen hoe ons superfeest er
dan wel zou kunnen uitzien… Ik kijk er al naar uit om mijn leerlingen na deze
vakantie terug te zien en te horen welke plannen ze allen alvast hebben bedacht
! Wordt ongetwijfeld vervolgd…
Groetjes,
Goedele De Vis, lkr 5L
Sint-Gillisschool
